HEBEL: Jak należy żyć?
Trzeba przyznać, że Teatr Polonia trzyma poziom. Za każdym razem, kiedy wybieram się do tego teatru, rozpiera mnie wielka wewnętrzna radość. To niesamowita sztuka zrobić spektakl poruszający sprawy ważne, ale
Czytaj dalej...Autor: hebeljar@wp.pl
OKNIŃSKA: Wieża Eiffla
Jesienią i zimą jeździłem do pracy samochodem. Kiedy robiło się ciepło i ptaki budziły mnie świtem, zostawiałem samochód i szedłem pieszo, przez Stary Rynek, aż do przystanku tramwajowego. Ta kobieta
Czytaj dalej...Czas na poezję: MAGDALENA POŁCZYŃSKA
pogoń wołałam kiedyś o pomstę do ziemi znaczyłam liście śliną i krwią łamałam się w biegu jak spróchniałe drzewo wyjmowałam nasiona z nabrzmiałych ust plewili ze mnie imię zasiali zwątpienie
Czytaj dalej...HEBEL: Czy Dorociński nie zawiedzie nas w roli Wokulskiego?
Nie mogę doczekać się premiery najnowszej ekranizacji powieści Bolesława Prusa „Lalka”. To jedna z moich ulubionych książek, o ile w ogóle nie najukochańszych. Do tej powieści Prusa mam stosunek sentymentalny,
Czytaj dalej...JASTRZĄB: Gra ze stereotypami
Julio Cortazar, więzień przykuty do snów, wizjoner i skazaniec na właściwe słowa, prozatorski wirtuoz, poeta, eseista, teoretyk i praktyk nowej formy pisania, awangardzista, stały eksperymentator zapisu dzieła, gladiator myśli i
Czytaj dalej...HEBEL: Gdy mnie już nie będzie…
Co stanie się z moimi książkami, gdy mnie już nie będzie? Czy też umrą razem ze mną? Mam ich niewiele – może nieco ponad czterysta egzemplarzy. Zostały przeze mnie zgromadzone
Czytaj dalej...Czas na poezję: MIROSŁAW BROZIO
Wandal Czuję obrzydzenie Gdy w imię rasy Opluwa się ludzką godność Boję się Powtórnie zobaczyć tłum, Który drwi Z tańczącego na beczce Przyciągamy to, czego się boimy Więc niszczę Napotkane
Czytaj dalej...PROKOPIAK: Spotkanie
Nieraz przeklinałem dzień narodzin niczym prorok w dwudziestym rozdziale Księgi Jeremiasza. Nie, żebym szukał zaszczytnej analogii między własnym życiem a losem tego zacnego męża – choć płaczliwy lament niekiedy bywał
Czytaj dalej...HEBEL: Wspomnienie o Zbigniewie Zapasiewiczu
Trudno uwierzyć, że minęło już 17 lat, odkąd nie ma pośród nas Zbigniewa Zapasiewicza. Miałem przyjemność jeden jedyny raz oglądać go na żywo w spektaklu „Zapasiewicz gra Becketta” w Teatrze
Czytaj dalej...Czas na poezję: LAURA ALSZER
Brazylijskie słońce nawet pająki nie tkają sieci tak miękkich jak jego włosy w których brazylijskie słońce przegląda się leniwie uśmiecha pszczoły zgubiły drogę do ula bo żaden miód nie jest
Czytaj dalej...WALCZAK: Czego szukamy w poezji?
„Poezja wiele tłumaczy, ale niczego nie usprawiedliwia” – taki cytat dostałam kiedyś z dedykacją od przyjaciela w tomiku „Kresy wszechświata”. Początkowo nie potrafiłam znaleźć kontekstu, lecz im więcej różnorodnej liryki
Czytaj dalej...HEBEL: Na ile jesteśmy krajem artystycznie liberalnym?
Czy polska publiczność dojrzała na tyle, by przyjąć spektakl teatralny o jednoznacznie erotycznym charakterze? Wyobraźmy sobie, że oto na wpół roznegliżowane i zgrabne aktorki na scenie tańczą na rurach, a
Czytaj dalej...
