STOJAK: Po drugiej stronie rzeki
Siła i moc były zawsze obok mnie, sprawowały nade mną opiekę. I mimo że złych zdarzeń i cierpień w moim życiu nie brakowało, to zawsze wychodziłam z nich cało, chociaż
Czytaj dalej...Nieregularnik Artystyczno-Literacki
Siła i moc były zawsze obok mnie, sprawowały nade mną opiekę. I mimo że złych zdarzeń i cierpień w moim życiu nie brakowało, to zawsze wychodziłam z nich cało, chociaż
Czytaj dalej...Staliśmy przy oknie, patrząc, jak duże śnieżynki, tańcząc szeroko walca, pieszczone delikatnym ruchem powietrza, opadają w świetle latarni na chodnik. Przykrywają szarą codzienność puszystym, białym dywanem, szepcząc, że marzenia się
Czytaj dalej...Z marzeniami w tylnej kieszeni wędrówka przez strome zbocza okraszana raz laurami innym razem na krawędzi popękanymi więzami schodami w górę i w dół z marzeniami w tylnej
Czytaj dalej...Co do zasady gorąco rekomenduję spektakle wystawiane na Scenie Kameralnej warszawskiego Teatru Kwadrat. Warto je oglądać, o czym kolejny raz przekonałem się podczas przedstawienia „Przystojniaczek” w reż. Andrzeja Nejmana. Jest
Czytaj dalej...– Czy Hanka V. Mody uważa się za pisarkę erotyczną? Pytam, bo mamy pisarzy kryminalnych, obyczajowych… itd. itp. A jak Ty byś się określiła, czy też pisarsko zdefiniowała? – Nie.
Czytaj dalej...Samopoczucie Ile z tego jest na pokaz? Dla jakiegoś niego, dla jakiejś niej? Mała część dla przyjemności. Może dla samej siebie? Podobno dla poprawy humoru. W przepełnionych szafach – wspomnienia
Czytaj dalej...Pierwsze wydanie „Zagubionego autobusu” noblisty Johna Steinbecka ukazało się w 1947 roku, czyli siedemdziesiąt siedem lat temu. Szmat czasu. Inna epoka. Inni ludzie. Co zatem może proponować współczesnemu czytelnikowi opublikowana
Czytaj dalej...CzasoNijak rozpostarłeś się na słoneczne zegary godziny chowają się w cieniu wleczesz je po zaułkach rozsypujesz po kątach oczy znowu te oczy nie ma dokąd uciec one widzą wszystko on
Czytaj dalej...Znów byłem mały i znów było mi to zupełnie obojętne, jak wtedy, kiedy odnaleziono moje ciało. Wstałem od biurka i przejrzałem się w szybie okna – byłem ciekaw, jak teraz
Czytaj dalej...Kiedy przytkniesz czoło do szyby, wydaje ci się, że czujesz chłód. A to pęd mijanych lat. Oderwij czoło od szyby, a może ujrzysz, jak mkną, jak ulatują bezpowrotnie, a resztki
Czytaj dalej...Nieprzebranie czułość we mnie wezbrała, czułość wielka, a to noc i ciemność. Jeszcze wczoraj wierzyłam, że to się nie spełni, że marzenia to tylko marzenia i mrzonki. A świat zawirował,
Czytaj dalej...Marian Opania to prawdziwy mistrz sztuki aktorskiej. Miałem wielką przyjemność podziwiać jego wielki aktorski kunszt w spektaklu „Moskwa-Pietuszki” w warszawskim Teatrze Ateneum. Pamiętam go oczywiście z takich filmów, jak np.
Czytaj dalej...