WARSZAWSKI: Żeby żyć…
Był brudny i czuł, że odpycha zapachem. Czuł, że odraża kurzem i błotem. Był przepocony i zawszony. Kolejny dzień w okopach: głodny i przemoczony. Przede wszystkim jednak skrajnie wyczerpany. Przypomniał
Czytaj dalej...Tag: Warszawa
WARSZAWSKI: W knajpie U Fiszera
To był czas, kiedy pisywałem teksty o książkach do miesięcznika ostatniego premiera PRL[1] i bywałem w knajpie U Fiszera[2] przy placu Bankowym. To ten sam lokal, który obrósł nieco filmową
Czytaj dalej...TOMCZYK: Panta rhei
Stał na czele Teatru Współczesnego w Warszawie nieprzerwanie przez cztery dekady. W tym czasie wyreżyserował ponad czterdzieści spektakli. Jego inscenizacja „Mistrza i Małgorzaty” (na afiszu 339 razy!) przeszła do historii
Czytaj dalej...SZYMCZAK: „Anioły w Warszawie”, czyli jak zrobić dobry teatr
W 1984 roku istniały w Polsce tysiąc dziewięćset osiemdziesiąt cztery odcienie szarości. Był to dziwny rok, w którym wszelakie zjawiska zwiastowały klęski. 1 i 3 maja, w kilkunastu miastach, odbyły
Czytaj dalej...HEBEL: O filmowej i teatralnej „Lalce”
Bolesław Prus, autor m.in. „Faraona” czy „Lalki”, nie należy do moich ulubionych pisarzy, chociaż chyba każdy wie, że jestem rozmiłowany w jego powieści, której bohaterami są: Stanisław Wokulski, Ignacy Rzecki
Czytaj dalej...SZYMCZAK: Sztuka nieskończoności
Nigdy nie zwracaj się do mnie słowami „wrócę przed północą”, bo pomyślę, że znalazłam się w koszmarze, z którego nie ma ucieczki. A jeśli nie wiesz, o czym piszę, przypomnij
Czytaj dalej...TOMCZYK: W pigułce o Marku Hłasce
„Kilka esejów o Marku Hłasce” autorstwa Jarosława Hebla przywodzi na myśl publikacje z lat osiemdziesiątych. A to za sprawą kieszonkowego wydania i oszczędnej okładki w tonacji bieli i odcieniach szarości.
Czytaj dalej...HEBEL: Irena Jun interpretuje Różewicza
Miałem wielki zaszczyt zobaczyć na żywo Irenę Jun w monodramie „Stara kobieta wysiaduje”, który w odnowionej wersji wystawiany jest w warszawskim Teatrze Studio. Spektakl można obejrzeć w kameralnej przestrzeni przed
Czytaj dalej...HEBEL: Piękna Anna Prus
Kocham teatr, bardzo lubię w nim bywać, za to… nie jestem na bieżąco, jeżeli chodzi o współczesne polskie kino. Niedawno przez przypadek obejrzałem na kanale Kino Polska film „7 minut”
Czytaj dalej...Piszę o tym, co mnie w jakiś sposób poruszyło – wywiad z Krzysztofem Michem – dziennikarzem, fotografikiem i poetą
– Jesteś osobą wszechstronną – dziennikarzem, poetą, fotografem, a nawet prozaikiem. W jakiej kolejności użyłbyś tych określeń w stosunku do siebie? – Chyba jednak na pierwszym miejscu postawiłbym na bycie
Czytaj dalej...TOMCZYK: Warszawiak w teatrze
Nie sądziłam, że z książki Jarosława Hebla „Od Bułhakowa do Olgi Tokarczuk. Zapiski teatralne i inne teksty”, wyniosę coś więcej niźli wiedzę na temat poziomu sztuk teatralnych wystawianych na deskach
Czytaj dalej...TOMCZYK: Kraksa na wrotkach
Jako dziecko przełomu lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych z entuzjazmem wybrałam się do Teatru Dramatycznego w Warszawie na spektakl „Podwójny z frytkami”. Reżyserii tekstu Jana Czaplińskiego podjął się Piotr Pacześniak. Premiera
Czytaj dalej...JASTRZĄB: Nie przenoście nam „Przekroju” do Warszawy
Ilekroć myślę o losach tego pisma, które zniszczył nie komunizm a kapitalizm, a raczej jego parodia – dokucza mi chandra. Lata temu krążyła po Polsce piosenka Sikorowskiego „Nie przenoście nam
Czytaj dalej...CHUDZIO: Historia kołem się toczy
Ze współcześnie tworzonymi sagami, zwłaszcza tymi, na premierę których musimy chwilę poczekać, sprawa ma się trochę jak z nowym sezonem ukochanego serialu. Wyczekujemy ich i odliczamy dni do kolejnego spotkania
Czytaj dalej...
