Czas na poezję: KRZYSZTOF JANISZEWSKI
Marsz ku kakofonii Zimny wiatr rozwiewa krzyż Zbity z suchych liści Mozolnie składam je do modlitwy Lecz kościelny zamiata pnącza pod ołtarz Z gałęzi układam znak zbawienia Jednak czarne ptaki
Czytaj dalej...Tag: śmierć
WÓJTOWICZ: Poezja kobieca?
Nigdy nie byłam przekonana do tego terminu. Ma on charakter wartościujący, sugeruje, że jest to twórczość mniej ważna, mniej znacząca. Tymczasem literatura pisana przez kobiety pociągała mnie zawsze tak samo,
Czytaj dalej...AULICH: Poeci przeklęci – między światłem a otchłanią
Mit poety przeklętego – „poète maudit” – to jeden z najbardziej kuszących i zarazem najbardziej zgubnych tropów w historii literatury. Od François`a Villona, poprzez Georg`a Trakla, Charlesa Baudelaire’a, Arthura Rimbauda,
Czytaj dalej...Czas na poezję: MICHAŁ PIECHUTOWSKI
idę na spotkanie z samym sobą moimi lękami i nadziejami z przeszłością i jej wyborami oraz scenariuszami alternatywnymi idę spać a może żyć naprawdę Martwa natura Granica między życiem
Czytaj dalej...Czas na poezję: SYLWIA GIBASZEK
Zamówienie społeczne nie ma popytu na poezję miłosną radosną wojenną obleśną nikt nie zamawia literatury na miejscu na wynos z dostawą do domu tylko kebab dania wegetariańskie markowe piżamy golarki
Czytaj dalej...BĄCZKOWSKI: Wreszcie burza
– Nie chce mi się jechać w góry – mówię do matki znad książki. Jest parne niedzielne popołudnie. – Pakowanie, perony, zatłoczony wagon… Poczekam, aż się wypiętrzą gdzieś w tej
Czytaj dalej...Czas na poezję: KRZYSZTOF JANISZEWSKI
Struktura kurzu W ostrych prześwitach światła Na tle białej firany Lekko wirujący kurz Spada muśnięciem impresji Tańczy na falach powietrza Kołysze się i buja w rytmie natury Widoczny przez moment
Czytaj dalej...HEBEL: Trzy przyjaciółki i urna
Wybrałem się na zaproszenie Teatru Kwadrat na spektakl „Umrzeć ze śmiechu” w reż. Andrzeja Nejmana. Jednym z powodów była chęć zobaczenia Ewy Wencel w innym wcieleniu niż dotychczas przeze mnie
Czytaj dalej...HEBEL: Pięćdziesiąt sześć lat temu zmarł Marek Hłasko
Właśnie mija 56. rocznica śmierci Marka Hłaski, mojego ukochanego pisarza i „brata duchowego”. Pisarz ten nie zmarł, jak we „Fragmencie pewnego artykułu o Marku Hłasce” śpiewa Grzegorz Tomczak: „za wcześnie
Czytaj dalej...Czas na poezję: MAŁGORZATA WÓJTOWICZ
Prośba o łaskę to miała być opowieść o dorastaniu, a jest o stracie, o starości, o wyznaczaniu granic przez martwe słowa. czasami myślę, że już nie żyję. od wczoraj znowu
Czytaj dalej...Czas na poezję: IWONA ANNA DYLEWICZ
tonę rozkrzyżowałam ramiona przepełniona miłością chciałam objąć świat ale natrafiłam na mur poczułam ciężar win i trosk gdy chciałam ulecieć w niebo do ziemi przydusił mnie garb upadłam na kolana
Czytaj dalej...STOJAK: Wrzucili je na ciężarówki i wozili przez trzy dni…
Jakże pięknie grała na pianinie. Muzyka, która wydobywała się spod jej drobnych paluszków, zachwyciła go tak mocno, że, łapiąc raz za serce, nigdy już nie puściła. Och! Jakże ona pięknie
Czytaj dalej...HEBEL: Obyśmy nie musieli umierać…
Żyjemy w czasach bardzo niepewnych, kiedy pokój nie jest już tak oczywisty, jak z perspektywy zwykłego śmiertelnika wydawało się to przez co najmniej kilka ostatnich dekad. W ostatnim czasie dla
Czytaj dalej...HEBEL: Dokąd zmierza nasza kultura?
Trudno jest się pogodzić z faktem, że wybitne jednostki ze świata kultury odchodzą. Niedawno dowiedzieliśmy się o śmierci Stanisława Tyma, którego zapamiętałem z „Misia”, „Rejsu” czy „Rozmów kontrolowanych”. Inni jednak
Czytaj dalej...
